برای جستجو کافیست کل یا قسمتی از عبارت مورد نظر خود را وارد نمایید و بروی دکمه جستجو کلیک کنید

	Enter your search terms Submit search form
	ALL Blogs

در پای تو افتادن شایسته دمی باشد  ---------- ترک سر خود گفتن زیبا قدمی باشد
بسیار زبونی‌ها بر خویش روا دارد ---------- درویش که بازارش با محتشمی باشد
زین سان که وجود توست ای صورت روحانی ---------- شاید که وجود ما پیشت عدمی باشد
گر جمله صنم‌ها را صورت به تو مانستی ---------- شاید که مسلمان را قبله صنمی باشد
با آن که اسیران را کشتی و خطا کردی ---------- بر کشته گذر کردن نوع کرمی باشد
رقص از سر ما بیرون امروز نخواهد شد ---------- کاین مطرب ما یک دم خاموش نمی‌باشد
هر کو به همه عمرش سودای گلی بودست ---------- داند که چرا بلبل دیوانه همی‌باشد
کس بر الم ریشت واقف نشود سعدی ---------- الا به کسی گویی کو را المی باشد

اگر سروی به بالای تو باشد  ---------- نه چون بشن دلارای تو باشد
و گر خورشید در مجلس نشیند ---------- نپندارم که همتای تو باشد
و گر دوران ز سر گیرند هیهات ---------- که مولودی به سیمای تو باشد
که دارد در همه لشکر کمانی ---------- که چون ابروی زیبای تو باشد
مبادا ور بود غارت در اسلام ---------- همه شیراز یغمای تو باشد
برای خود نشاید در تو پیوست ---------- همی‌سازیم تا رای تو باشد
دو عالم را به یک بار از دل تنگ ---------- برون کردیم تا جای تو باشد
یک امروزست ما را نقد ایام ---------- مرا کی صبر فردای تو باشد
خوشست اندر سر دیوانه سودا ---------- به شرط آن که سودای تو باشد
سر سعدی چو خواهد رفتن از دست ---------- همان بهتر که در پای تو باشد

گر گویمت که سروی سرو این چنین نباشد  ---------- ور گویمت که ماهی مه بر زمین نباشد
گر در جهان بگردی و آفاق درنوردی ---------- صورت بدین شگرفی در کفر و دین نباشد
لعلست یا لبانت قندست یا دهانت ---------- تا در برت نگیرم نیکم یقین نباشد
صورت کنند زیبا بر پرنیان و دیبا ---------- لیکن بر ابروانش سحر مبین نباشد
زنبور اگر میانش باشد بدین لطیفی ---------- حقا که در دهانش این انگبین نباشد
گر هر که در جهان را شاید که خون بریزی ---------- با یار مهربانت باید که کین نباشد
گر جان نازنینش در پای ریزی ای دل ---------- در کار نازنینان جان نازنین نباشد
ور زان که دیگری را بر ما همی‌گزیند ---------- گو برگزین که ما را بر تو گزین نباشد
عشقش حرام بادا بر یار سروبالا ---------- تردامنی که جانش در آستین نباشد
سعدی به هیچ علت روی از تو برنپیچد ---------- الا گرش برانی علت جز این نباشد

تو را نادیدن ما غم نباشد  ---------- که در خیلت به از ما کم نباشد
من از دست تو در عالم نهم روی ---------- ولیکن چون تو در عالم نباشد
عجب گر در چمن برپای خیزی ---------- که سرو راست پیشت خم نباشد
مبادا در جهان دلتنگ رویی ---------- که رویت بیند و خرم نباشد
من اول روز دانستم که این عهد ---------- که با من می‌کنی محکم نباشد
که دانستم که هرگز سازگاری ---------- پری را با بنی آدم نباشد
مکن یارا دلم مجروح مگذار ---------- که هیچم در جهان مرهم نباشد
بیا تا جان شیرین در تو ریزم ---------- که بخل و دوستی با هم نباشد
نخواهم بی تو یک دم زندگانی ---------- که طیب عیش بی همدم نباشد
نظر گویند سعدی با که داری ---------- که غم با یار گفتن غم نباشد
حدیث دوست با دشمن نگویم ---------- که هرگز مدعی محرم نباشد

جنگ از طرف دوست دل آزار نباشد  ---------- یاری که تحمل نکند یار نباشد
گر بانگ برآید که سری در قدمی رفت ---------- بسیار مگویید که بسیار نباشد
آن بار که گردون نکشد یار سبکروح ---------- گر بر دل عشاق نهد بار نباشد
تا رنج تحمل نکنی گنج نبینی ---------- تا شب نرود صبح پدیدار نباشد
آهنگ دراز شب رنجوری مشتاق ---------- با آن نتوان گفت که بیدار نباشد
از دیده من پرس که خواب شب مستی ---------- چون خاستن و خفتن بیمار نباشد
گر دست به شمشیر بری عشق همانست ---------- کان جا که ارادت بود انکار نباشد
از من مشنو دوستی گل مگر آن گاه ---------- کم پای برهنه خبر از خار نباشد
مرغان قفس را المی باشد و شوقی ---------- کن مرغ نداند که گرفتار نباشد
دل آینه صورت غیبست ولیکن ---------- شرطست که بر آینه زنگار نباشد
سعدی حیوان را که سر از خواب گران شد ---------- دربند نسیم خوش اسحار نباشد
آن را که بصارت نبود یوسف صدیق ---------- جایی بفروشد که خریدار نباشد

آن به که نظر باشد و گفتار نباشد  ---------- تا مدعی اندر پس دیوار نباشد
آن بر سر گنجست که چون نقطه به کنجی ---------- بنشیند و سرگشته چو پرگار نباشد
ای دوست برآور دری از خلق به رویم ---------- تا هیچ کسم واقف اسرار نباشد
می‌خواهم و معشوق و زمینی و زمانی ---------- کو باشد و من باشم و اغیار نباشد
پندم مده ای دوست که دیوانه سرمست ---------- هرگز به سخن عاقل و هشیار نباشد
با صاحب شمشیر مبادت سر و کاری ---------- الا به سر خویشتنت کار نباشد
سهلست به خون من اگر دست برآری ---------- جان دادن در پای تو دشوار نباشد
ماهت نتوان خواند بدین صورت و گفتار ---------- مه را لب و دندان شکربار نباشد
وان سرو که گویند به بالای تو باشد ---------- هرگز به چنین قامت و رفتار نباشد
ما توبه شکستیم که در مذهب عشاق ---------- صوفی نپسندند که خمار نباشد
هر پای که در خانه فرورفت به گنجی ---------- دیگر همه عمرش سر بازار نباشد
عطار که در عین گلابست عجب نیست ---------- گر وقت بهارش سر گلزار نباشد
مردم همه دانند که در نامه سعدی ---------- مشکیست که در کلبه عطار نباشد
جان در سر کار تو کند سعدی و غم نیست ---------- کان یار نباشد که وفادار نباشد

چه کسی که هیچ کس را به تو بر نظر نباشد  ---------- که نه در تو بازماند مگرش بصر نباشد
نه طریق دوستانست و نه شرط مهربانی ---------- که ز دوستی بمیریم و تو را خبر نباشد
مکن ار چه می‌توانی که ز خدمتم برانی ---------- نزنند سائلی را که دری دگر نباشد
به رهت نشسته بودم که نظر کنی به حالم ---------- نکنی که چشم مستت ز خمار برنباشد
همه شب در این حدیثم که خنک تنی که دارد ---------- مژه‌ای به خواب و بختی که به خواب درنباشد
چه خوشست مرغ وحشی که جفای کس نبیند ---------- من و مرغ خانگی را بکشند و پر نباشد
نه من آن گناه دارم که بترسم از عقوبت ---------- نظری که سر نبازی ز سر نظر نباشد
قمری که دوست داری همه روز دل بر آن نه ---------- که شبیت خون بریزد که در او قمر نباشد
چه وجود نقش دیوار و چه آدمی که با او ---------- سخنی ز عشق گویند و در او اثر نباشد
شب و روز رفت باید قدم روندگان را ---------- چو به ممنی رسیدی دگرت سفر نباشد
عجبست پیش بعضی که ترست شعر سعدی ---------- ورق درخت طوبیست چگونه تر نباشد

تا حال منت خبر نباشد  ---------- در کار منت نظر نباشد
تا قوت صبر بود کردیم ---------- دیگر چه کنیم اگر نباشد
آیین وفا و مهربانی در ---------- در شهر شما مگر نباشد
گویند نظر چرا نبستی ---------- تا مشغله و خطر نباشد
ای خواجه برو که جهد انسان ---------- با تیر قضا سپر نباشد
این شور که در سرست ما را ---------- وقتی برود که سر نباشد
بیچاره کجا رود گرفتار ---------- کز کوی تو ره به درنباشد
چون روی تو دلفریب و دلبند ---------- در روی زمین دگر نباشد
در پارس چنین نمک ندیدم ---------- در مصر چنین شکر نباشد
گر حکم کنی به جان سعدی ---------- جان از تو عزیزتر نباشد

با کاروان مصری چندین شکر نباشد  ---------- در لعبتان چینی زین خوبتر نباشد
این دلبری و شوخی از سرو و گل نیاید ---------- وین شاهدی و شنگی در ماه و خور نباشد
گفتم به شیرمردی چشم از نظر بدوزم ---------- با تیر چشم خوبان تقوا سپر نباشد
ما را نظر به خیرست از حسن ماه رویان ---------- هر کو به شر کند میل او خود بشر نباشد
هر آدمی که بینی از سر عشق خالی ---------- در پایه جمادست او جانور نباشد
الا گذر نباشد پیش تو اهل دل را ---------- ور نه به هیچ تدبیر از تو گذر نباشد
هوشم نماند با کس اندیشه‌ام تویی بس ---------- جایی که حیرت آمد سمع و بصر نباشد
بر عندلیب عاشق گر بشکنی قفس را ---------- از ذوق اندرونش پروای در نباشد
تو مست خواب نوشین تا بامداد و بر من ---------- شب‌ها رود که گویی هرگز سحر نباشد
دل می‌برد به دعوی فریاد شوق سعدی ---------- الا بهیمه‌ای را کز دل خبر نباشد
تا آتشی نباشد در خرمنی نگیرد ---------- طامات مدعی را چندین اثر نباشد

نظر خدای بینان طلب هوا نباشد  ---------- سفر نیازمندان قدم خطا نباشد
همه وقت عارفان را نظرست و عامیان را ---------- نظری معاف دارند و دوم روا نباشد
به نسیم صبح باید که نبات زنده باشی ---------- نه جماد مرده کان را خبر از صبا نباشد
اگرت سعادتی هست که زنده دل بمیری ---------- به حیاتی اوفتادی که دگر فنا نباشد
به کسی نگر که ظلمت بزداید از وجودت ---------- نه کسی نعوذبالله که در او صفا نباشد
تو خود از کدام شهری که ز دوستان نپرسی ---------- مگر اندر آن ولایت که تویی وفا نباشد
اگر اهل معرفت را چو نی استخوان بسنبی ---------- چو دفش به هیچ سختی خبر از قفا نباشد
اگرم تو خون بریزی به قیامتت نگیرم ---------- که میان دوستان این همه ماجرا نباشد
نه حریف مهربانست حریف سست پیمان ---------- که به روز تیرباران سپر بلا نباشد
تو در آینه نگه کن که چه دلبری ولیکن ---------- تو که خویشتن ببینی نظرت به ما نباشد
تو گمان مبر که سعدی ز جفا ملول گردد ---------- که گرش تو بی جنایت بکشی جفا نباشد
دگری همین حکایت بکند که من ولیکن ---------- چو معاملت ندارد سخن آشنا نباشد